Στις 5 Ιουλίου 2026, δημοσιεύθηκε ένα άρθρο-ρεπορτάζ σχετικά με την Τουρκική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης στη γερμανόφωνη ειδησεογραφική πύλη της Ιταλίας, Südtirol Online (stol.it).
Στο άρθρο-ρεπορτάζ με τίτλο «Μειονότητα; Ναι, αλλά μόνο όταν πρόκειται για τη δική της μειονότητα», που υπογράφει ο δημοσιογράφος Hatto Schmidt, επισημαίνεται ότι η Ελλάδα χαρακτήρισε ως ιστορικό βήμα την πρόσφατη επίσημη αναγνώριση των Ελλήνων που ζουν στην Πολωνία ως εθνικής μειονότητας. Την ίδια στιγμή, όμως, τονίζεται ότι η στάση αυτή αποκαλύπτει τα δύο μέτρα και δύο σταθμά της χώρας στο ζήτημα των μειονοτήτων, καθώς, ενώ υποδέχεται με ικανοποίηση την αναγνώριση των Ελληνικών μειονοτήτων σε άλλες χώρες, αρνείται να αναγνωρίσει τις μειονότητες που ζουν εντός των δικών της συνόρων.
Στο άρθρο-ρεπορτάζ σημειώνεται επίσης ότι η Ελληνική κοινότητα στην Πολωνία, η οποία αριθμεί περίπου 5.000 έως 6.000 μέλη και αναγνωρίστηκε επίσημα από την Πολωνία ως εθνική μειονότητα, αποτελείται από απογόνους ανθρώπων που κατέφυγαν στην Πολωνία το 1949 και το 1950, διαφεύγοντας από τον εμφύλιο πόλεμο στην Ελλάδα.
Στο άρθρο επισημαίνεται ότι, σύμφωνα με την επίσημη πολιτική της Ελλάδας, στη χώρα υπάρχει μόνο μία μειονότητα, η οποία δεν αναγνωρίζεται ως εθνοτική ή εθνική, αλλά ως μουσουλμανική μειονότητα, όπως ορίζεται στη Συνθήκη της Λωζάννης του 1923. Παράλληλα, αναφέρεται ότι η Τουρκική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης καταγγέλλει διαρκώς και με σαφήνεια τις συνεχείς παραβιάσεις των δικαιωμάτων της από την Ελλάδα.
Στο άρθρο-ρεπορτάζ παρατίθενται επίσης δηλώσεις του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Τούρκων Δυτικής Θράκης (ABTTF), Χαλήτ Χαμπίπ Ογλού, ο οποίος αναφέρει: «Η επίσημη κρατική πολιτική της Ελλάδας αποσκοπεί στην αφομοίωση της μειονότητάς μας μέσω της εξάλειψης της Τουρκικής της ταυτότητας. Πρόκειται για μια κατάσταση χωρίς προηγούμενο μεταξύ των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.»
Στο άρθρο επισημαίνεται ότι η Ελλάδα, η οποία απαγορεύει τη χρήση της λέξης «Τουρκικός» στις ονομασίες των συλλόγων, έχει διαλύσει συλλόγους που έφεραν τον όρο αυτό στην επωνυμία τους. Αναφέρεται ακόμη ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) έχει κρίνει, σε σειρά υποθέσεων, πως η πρακτική αυτή αντίκειται στο Ευρωπαϊκό δίκαιο, ωστόσο η Ελλάδα εξακολουθεί να μην συμμορφώνεται με τις σχετικές αποφάσεις. Επιπλέον, σημειώνεται ότι μόλις πριν από λίγες ημέρες η Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης απηύθυνε εκ νέου έκκληση προς την Αθήνα να λάβει τα αναγκαία μέτρα για την εκτέλεσή τους.
Στο άρθρο σημειώνεται επίσης ότι υπάρχει αντίστοιχη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) σχετικά με τη μακεδονική μειονότητα, της οποίας η ύπαρξη δεν αναγνωρίζεται από την Ελλάδα. Αναφέρεται ότι το 1990 απορρίφθηκε η αίτηση εγγραφής του συλλόγου «Στέγη Μακεδονικού Πολιτισμού», ο οποίος επρόκειτο να ιδρυθεί στη Φλώρινα της βόρειας Ελλάδας, με το σκεπτικό ότι η επωνυμία του υποδήλωνε την ύπαρξη Μακεδονικής μειονότητας, η οποία, σύμφωνα με την επίσημη κρατική πολιτική, δεν υφίσταται στη χώρα. Επισημαίνεται ακόμη ότι το ΕΔΔΑ έκρινε το 1998 πως είχε παραβιαστεί το δικαίωμα στην ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι, ωστόσο από τότε η Ελλάδα δεν έχει προβεί σε καμία ενέργεια για την εκτέλεση της σχετικής απόφασης.
Το πλήρες κείμενο του εν λόγω άρθρου-ρεπορτάζ είναι διαθέσιμο στον ακόλουθο σύνδεσμο: https://www.stol.it/artikel/politik/ja-zur-minderheit-nur-wenn-es-die-eigene-ist
