Πρόεδρος ABTTF: «Καταδικάζουμε όλες τις πρακτικές του κράτους που βασίζονται σε παράνομη και μη νομιμοποιημένη στέρηση των δικαιωμάτων μας. Το ζήτημα της Μουφτείας συνδέεται άμεσα όχι μόνο με τη θρησκευτική, αλλά και με την πολιτιστική και κοινωνική ταυτότητα της Τουρκικής κοινότητας της Δυτικής Θράκης. Ως εκ τούτου, κάθε πρακτική που, μέσω της στέρησης δικαιωμάτων κατοχυρωμένων από διεθνείς συνθήκες, αγνοεί τη βούληση της Τουρκικής κοινότητας της Δυτικής Θράκης, δεν είναι ούτε νόμιμη ούτε βιώσιμη.»
Στην πρώτη της ανακοίνωση μετά τη γενική συνέλευση που πραγματοποιήθηκε στις 6 Απριλίου 2026, η Συμβουλευτική Επιτροπή της Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης (ΣΕΤΜΔΘ) καταδίκασε την έναρξη της διαδικασίας διορισμού μουφτήδων στην Ξάνθη και την Κομοτηνή, έπειτα από τον διορισμό που πραγματοποιήθηκε στο Διδυμότειχο.
Στο πλαίσιο του Νόμου 4964/2022, οι Μουφτείες, που θα έπρεπε να είναι αυτόνομες, μετατράπηκαν σε δημόσιες υπηρεσίες επιπέδου γενικής διεύθυνσης υπαγόμενες στο Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων. Με τον εν λόγω νόμο, στον οποίο η Τουρκική κοινότητα της Δυτικής Θράκης έχει εκφράσει επανειλημμένα την αντίθεσή της, αποφασίστηκε ότι οι μουφτήδες θα επιλέγονται και θα διορίζονται μέσω επιτροπών που καθορίζονται από το Υπουργείο και θα ασκούν τα καθήκοντά τους ως δημόσιοι υπάλληλοι. Στη συνέχεια, τέθηκαν σε εφαρμογή ρυθμίσεις που θέτουν τις μουφτείες υπό τον πλήρη έλεγχο του κράτους. Τον Ιανουάριο του 2026 πραγματοποιήθηκε ο διορισμός μουφτή στο Διδυμότειχο, ενώ τον Φεβρουάριο του 2026 ξεκίνησε μια νέα πενταετής διαδικασία διορισμού και για τις μουφτείες της Ξάνθης και της Κομοτηνής.
Η διαδικασία που εφαρμόστηκε στο Διδυμότειχο και παρουσιάστηκε υπό το πρόσχημα της «εκλογής», στην πραγματικότητα δεν αποτελεί τίποτα περισσότερο από έναν διορισμό που στερείται δημοκρατικής νομιμοποίησης. Το γεγονός ότι σήμερα επιχειρείται η εφαρμογή μιας παρόμοιας πρακτικής στην Κομοτηνή και την Ξάνθη, καταδεικνύει την εμμονή της χώρας μας, της Ελλάδας, σε αυτή τη λανθασμένη πολιτική.
Οι εν λόγω πρακτικές αντίκεινται όχι μόνο στις δημοκρατικές αρχές, αλλά και στο διεθνές δίκαιο, ιδίως στη Συνθήκη των Αθηνών του 1913 και στη Συνθήκη Ειρήνης της Λωζάννης του 1923. Επιπλέον, η προσέγγιση αυτή δεν συνάδει με τα ευρωπαϊκά πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Επιπλέον, οι αποφάσεις αυτές που τέθηκαν σε εφαρμογή το τελευταίο διάστημα, εγείρουν σοβαρές ανησυχίες ότι η διαδικασία αυτή δεν αποτελεί απλώς μια διοικητική πρακτική, αλλά μέρος μιας προσχεδιασμένης προσέγγισης με τη δυνατότητα πρόκλησης κοινωνικής έντασης.
Επί του θέματος ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Τούρκων Δυτικής Θράκης (ABTTF) Χαλήτ Χαμπίπ Ογλού δήλωσε: «Καταδικάζουμε όλες τις πρακτικές του κράτους που βασίζονται σε παράνομη και μη νομιμοποιημένη στέρηση των δικαιωμάτων μας. Το δικαίωμα της Τουρκικής κοινότητας της Δυτικής Θράκης να επιλέγει τους θρησκευτικούς της ηγέτες δεν αποτελεί θέμα προς συζήτηση. Ως Τουρκική κοινότητα της Δυτικής Θράκης, ζητούμε την αποκατάσταση του δικαιώματός μας, το οποίο κατοχυρώνεται από το διεθνές δίκαιο. Κάθε ενέργεια προς την αντίθετη κατεύθυνση, αντί να επιλύει το πρόβλημα, το καθιστά ακόμη βαθύτερο. . Το ζήτημα της Μουφτείας συνδέεται άμεσα όχι μόνο με τη θρησκευτική, αλλά και με την πολιτιστική και κοινωνική ταυτότητα της Τουρκικής κοινότητας της Δυτικής Θράκης. Ως εκ τούτου, κάθε πρακτική που, μέσω της στέρησης δικαιωμάτων κατοχυρωμένων από διεθνείς συνθήκες, αγνοεί τη βούληση της Τουρκικής κοινότητας της Δυτικής Θράκης, δεν είναι ούτε νόμιμη ούτε βιώσιμη. Θα θέλαμε να καταστεί σαφές ότι, απέναντι σε αυτές τις παράνομες και μη νομιμοποιημένες πρακτικές, θα συνεχίσουμε να διεκδικούμε δυναμικά τα δικαιώματά μας, τόσο σε εθνικό όσο και στο εξωτερικό επίπεδο.»
