Αγαπητοί αναγνώστες,
Στα πλαίσια του πολέμου που ξεκίνησε με τη Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, ο πρωθυπουργός της χώρας μας Κυριάκος Μητσοτάκης και ο πρόεδρος της μητέρα πατρίδας μας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν συναντήθηκαν στην Κωνσταντινούπολη τον Μάρτιο.
Στη διμερή αυτή συνάντηση, η χώρα μας και η μητέρα πατρίδα μας συζήτησαν θέματα όπως τις σχέσεις Τουρκίας-Ελλάδας και δήλωσαν ότι η ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών θα αποφέρει αμοιβαία και περιφερειακά οφέλη δηλώνοντας ότι επιθυμούν να βελτιώσουν τις διμερείς σχέσεις παρά τις διαφωνίες.
Αυτή η συνάντηση μας χαροποίησε ιδιαίτερα εμάς τους Τούρκους της Δυτικής Θράκης καθώς είχαμε την ελπίδα ότι η βελτίωση των διμερών σχέσεων θα είχε θετικές επιπτώσεις ως προς την επίλυση των προβλημάτων της κοινότητας μας από τη χώρα μας.
Ωστόσο, ακόμη και τρεις μήνες μετά, λόγω των γεγονότων στο Αιγαίο μεταξύ της χώρας μας και της μητέρας πατρίδας μας, αποκλιμακώθηκε η ένταση ξανά και οι διπλωματικές σχέσεις τεντώθηκαν.
Ελπίζω να υπάρξει αποκλιμάκωση το συντομότερο δυνατό και να γίνουν βήματα για τη βελτίωση των σχέσεων μεταξύ της χώρας μας και της μητέρας πατρίδας μας.
Οι Ρωμιοί της Κωνσταντινούπολης και εμείς, οι Τούρκοι της Δυτικής Θράκης, είμαστε γεφυροποιοί και πολιτιστικοί πρεσβευτές μεταξύ των δύο χωρών.
Ναι, καλά ακούσατε, είμαστε πολιτιστικοί πρεσβευτές.
Ο Μητροπολίτης Ξάνθης Παντελεήμων, επισκεπτόμενος την Ίμβρο στην μητέρα πατρίδα μας και αναλαμβάνοντας την επισκευή μιας από τις εγκαταλειμμένες εκκλησίες του νησιού, αποτελεί παράδειγμα ενός βήματος που έγινε για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς των Ρωμιών στα εδάφη της μητέρας πατρίδας μας.
Το γεγονός ότι η πατρίδα μας έχει λάβει θετικά αυτό το βήμα από τη χώρα μας προς την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς είναι ένα παράδειγμα ανεκτικότητας.
Δυστυχώς, η χώρα μας δεν έχει την ίδια ανοχή για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς που ανήκει στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Τα περισσότερα από τα ιστορικά τζαμιά που απομένουν από την Οθωμανική Αυτοκρατορία δεν αποκαταστάθηκαν και έχουν καταστραφεί.
Η χώρα μας ενώ δεν μπορεί να αποκαταστήσει αλλά απορρίπτει και τις προσφορές αποκατάστασης από την μητέρα πατρίδα μας.
Η ίδια κατάσταση συνέβη και όσον αφορά την ανακαίνιση και αποκατάσταση του τζαμιού που βρίσκεται στη Διδυμότειχο, το οποίο είχε καεί το 2017.
Ως εκ τούτου, η πολιτιστική κληρονομιά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας διαβρώνεται μέρα με τη μέρα και η χώρα μας το επιτρέπει.
Στην τελευταία ένταση μεταξύ της χώρας μας και της μητέρας πατρίδας μας υπήρξαν συχνές αναφορές στη Συνθήκη της Λωζάνης του 1923 και στη Συμφωνία του Παρισιού του 1947.
Σύμφωνα με τη Λωζάνη κατοχυρώθηκε η εκπαιδευτική και θρησκευτική αυτονομία μας και των Ορθοδόξων Ρωμιών στην Κωνσταντινούπολη, στην Ίμβρο και στην Τένεδο.
Όταν τα Δωδεκάνησα μεταφέρθηκαν στην Ελλάδα με τη Συνθήκη των Παρισίων, συνεχίστηκε το τριμερές σύστημα αποτελούμενο από εκκλησίες, ιδρύματα και μουφτή, που εφαρμόστηκε επί Ιταλοκρατίας και η εκπαιδευτική και θρησκευτική αυτονομία της Τουρκικής κοινότητας στα Δωδεκάνησα επικράτησε αντίστοιχα.
Φτάνοντας όμως στο 2022, δεν υπάρχει ούτε ένα Τουρκικό δημοτικό σχολείο στη Ρόδο και την Κω σήμερα!
Ωστόσο, μέχρι το 1972 οι Τούρκοι στη Ρόδο και την Κω είχαν τα δικά τους σχολεία.
Ενώ υπάρχουν πολλά τζαμιά στα νησιά, μόνο το τζαμί Ιμπραήμ Πασά είναι ανοιχτό για προσευχή στη Ρόδο σήμερα, και αυτό δεν είναι πέντε φορές την ημέρα!
Ενώ από την άλλη στην Κω, δεν έμειναν τζαμιά ανοιχτά προς λατρεία μετά το σεισμό του 2017.
Όταν τα νησιά πέρασαν στην Ελλάδα, το αξίωμα του μουφτή αναγνωρίστηκε και ο μουφτής υπηρέτησε μέχρι το 1974 στη Ρόδο.
Μετά το θάνατο του μουφτή, δεν έγινε άλλη εκλογή μουφτή.
Ανάλογη ήταν η κατάσταση στη Δυτική Θράκη.
Ο αριθμός των δημοτικών σχολείων μας μειώθηκε κάθε χρόνο και ο αριθμός των δημοτικών σχολείων που έκλεισαν λόγω έλλειψης μαθητών στο πλαίσιο των οικονομικών μέτρων που ελήφθησαν το 2010 αυξήθηκε ραγδαία.
Σήμερα έχουμε μόνο 103 δημοτικά σχολεία.
Οι μουφτήδες μας άρχισαν να διορίζονται από το κράτος μετά το 1990.
Αποτρέπεται η ανακαίνιση και η αποκατάσταση των τζαμιών μας που κληρονομήθηκαν από την Οθωμανική Αυτοκρατορία ή χρησιμοποιούνται για άλλους σκοπούς.
Το 1983 οι σύλλογοι μας έκλεισαν γιατί στην ονομασία τους περιείχαν τη λέξη Τούρκικη καθώς σήμερα δεν είναι δυνατό να ιδρυθεί σύλλογος με την ονομασία Τουρκική.
Μεταφέρθηκε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρωπου το συγκεκριμένο ζήτημα και το δικαστήριο έκρινε ένοχη την Ελλάδα, αλλά η χώρα μας δεν εφαρμόζει αυτές τις αποφάσεις εδώ και 14 χρόνια.
Τι θα έλεγε κανείς για όλα αυτά;
Στη χώρα μας οι έννοιες δικαιώματα και δίκαιο φαίνεται να ισχύουν μόνο για την πλειοψηφία.
Αν το θέμα αφορά τους Τούρκους της Δυτικής Θράκης ή τους Τούρκους της Ρόδου-Κω, δεν πρόκειται να μιλήσουμε για δικαιώματα ή νόμους!
Εντάξει, γνωρίζουμε γιατί δεν ισχύουν τα δικαιώματα και οι νόμου όταν πρόκειται για εμάς στην χώρα μας!
Το ενδιαφέρον είναι ότι και οι δυτικές χώρες που ισχυρίζονται ότι είναι οι υπερασπιστές της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επιδεικνύουν επίσης την ίδια αυτάρεσκη στάση απέναντί μας.
Ποιος ο λόγος κατά τη γνώμη σας;
Φτάνοντας στο τέλος του κειμένου, θα ήθελα να ευχηθώ καλές διακοπές για όσους πρόκειται να πάρουν άδεια λόγω των καλοκαιρινών διακοπών!
Με εκτίμηση.
Χαλήτ Χαμπίπ Ογλού
Πρόεδρος ABTTF
