Αγαπητοί αναγνώστες,
Πριν από λίγες μέρες γιόρτασα τα εξηκοστά μου γενέθλια με την οικογένειά μου, τους φίλους και τους αγαπημένους μου.
Κάθε χρόνο στα γενέθλια μου ανατρέχω στο παρελθόν και σκέφτομαι όσα ζήσαμε και όσα περάσαμε.
Αυτή τη φορά όμως καθώς ήταν τα εξηκοστά μου γενέθλια, ταξίδεψα στο παρελθόν και σκέφτηκα τα πρώτα μου νεανικά χρόνια και τα χρόνια της ωριμότητας που ακολούθησαν.
Ο πατέρας μου και οι φίλοι του, αφού μετανάστευσαν από τη Δυτική Θράκη μας στο Βίτεν της Γερμανίας, αποφάσισαν να ιδρύσουν έναν σύλλογο εδώ.
Ωστόσο, ως πρώτη γενιά, δεν είχαν επαρκή γνώση της Γερμανικής γλώσσας για να συμπληρώσουν τα απαραίτητα έγγραφα για την ίδρυση ενός συλλόγου.
Στις 26 Μαρτίου 1988, ως παντρεμένος νεαρός στην αρχή της νιότης μου ξαφνικά βρέθηκα να συμμετέχω στις προσπάθειες για την ίδρυση του συλλόγου μας στο Βίτεν.
Που να ήξερα ότι θα ήταν το πρώτο μου βήμα στον αγώνα των Τούρκων της Δυτικής Θράκης για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες τους.
Φυσικά, εκείνη την ημέρα δεν ήξερα ότι θα αφιερώσω τη ζωή μου στον αγώνα για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες μας.
Αρχικά ανέλαβα καθήκοντα στον σύλλογο μας στο Βίτεν.
Ύστερα ανέλαβα τη θέση του γενικού γραμματέα στην Ομοσπονδία μας.
Και το 1995 έγινε Πρόεδρος της Ομοσπονδίας μας.
Αφιέρωσα τη ζωή μου για να προβάλλω τον αγώνα των Τούρκων της Δυτικής Θράκης για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες τους σε διεθνές επίπεδο.
Οι μεγαλύτεροι μου από τη Δυτική Θράκη, πολλοί από τους οποίους πρωτοστάτησαν και ηγήθηκαν συνέχιζαν τον αγώνα τους στην περιοχή. Εμείς, ακολουθώντας το δρόμο που άνοιξαν οι μεγαλύτεροι μας που είχαν μεταναστεύσει στην Ευρώπη, ψάχναμε τρόπους να κάνουμε τη φωνή μας να ακουστεί.
Διοργανώσαμε πορείες και διαμαρτυρίες.
Στο διεθνές επίπεδο, κυρίως στο Στρασβούργο μαζί με τους μεγαλύτερους μου από την Δυτική Θράκη και Ευρώπη δεν αφήσαμε δεν αφήσαμε καμία πόρτα που δεν χτυπήσαμε, και προσπαθήσαμε να προσεγγίσουμε σε σημαντικά πρόσωπα της εποχής έτσι ώστε να ακουστεί η φωνή μας πιο δυνατή.
Εννοείται πως υπήρξαν στιγμές που διαφωνήσαμε, που μιλήσαμε και συζητήσαμε για ώρες μεταξύ μας κατά τη διάρκεια αυτών των προσπαθειών.
Αλλά ο σκοπός μας ήταν πάντα ο ίδιος: να κάνουμε τη φωνή μας να ακουστεί σε περισσότερους ανθρώπους και να πάρουμε πίσω τα δικαιώματα και τις ελευθερίες που δικαιούμαστε!
Στη Δυτική Θράκη, οι μεγάλοι μας έδωσαν μια τεράστια μάχη. Οι νέοι άνθρωποι επίσης συμμετείχαν στον αγώνα, στηρίζοντας τους μεγαλύτερους μας και, όταν ήρθε η ώρα, έγιναν οι πρωτοπόροι του αγώνα.
Τόσο στη Δυτική Θράκη όσο και στην Ευρώπη, η νεότερη γενιά μας θα αναλάβει τον αγώνα μετά από εμάς.
Αυτό είναι το σωστό!
Οι άνθρωποι θα υπηρετήσουν την υπόθεση και μετά οι νέες γενιές θα αναδειχθούν και θα αναλάβουν τον αγώνα.
Αλλά ο αγώνας μας για δικαιώματα και ελευθερίες θα συνεχιστεί!
Δυστυχώς, πολλούς από εκείνους που υπηρέτησαν την υπόθεσή μας τους αποχαιρετήσαμε για πάντα!
Δυστυχώς, και τους μεγάλους με τους οποίους συνεργάστηκα τα πρώτα μου χρόνια νεότητας, αρχίσαμε να τους χάνουμε.
Τέλος, ο αδελφός μας Özkan Hüseyin απεβίωσε.
Εύχομαι ο Θεός να αναπαύσει την ψυχή όλων όσων που έχουν συμμετέχει στον αγώνα μας και δεν είναι πια μαζί μας.
Όμως αυτή είναι η φύση της ζωής.
Γεννηθήκαμε, ζήσαμε, και όταν έρθει η ώρα, όλοι μας θα φύγουμε.
Δεν μπορούμε να αντιταχθούμε σε αυτό!
Αλλά ξέρουμε ότι το πνεύμα του αγώνα μας είναι ακόμα ζωντανό, η αποφασιστικότητά μας δεν έχει έχει λυγίσει ποτέ.
Πάντα αγωνιζόμασταν και συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε.
Οι νέες γενιές θα συνεχίσουν τον αγώνα μετά από εμάς.
Ο αγώνας μας δεν θα μείνει ποτέ χωρίς υποστήριξη!
Στα εδάφη όπου γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε, πάντα διατηρήσαμε τη γλώσσα μας, τη θρησκεία μας, τον πολιτισμό μας και την ταυτότητά μας, και θα συνεχίσουμε να τα διατηρούμε.
Με την ευκαιρία αυτή, συγχαίρω για το ευλογημένο Eid al-Adha όλους τους Τούρκους της Δυτικής Θράκης και τον ισλαμικό κόσμο στη Δυτική Θράκη μας, στη Γερμανία, στην Τουρκία και σε όποιο μέρος του κόσμου κι αν βρίσκονται.
Εύχομαι καλές γιορτές σε όλους.
Να είστε πάντα καλά.
Χαλήτ Χαμπίπ Ογλού
Πρόεδρος ABTTF/ΕΟΤΔΘ
