Αγαπητοί αναγνώστες,
Πλησιάζουμε ξανά στο τέλος ενός έτους.
Ετοιμαζόμαστε να αποχαιρετήσουμε το έτος με το δεύτερο κύμα της πανδημίας ύστερα από την άνοιξη, το καλοκαίρι και το φθινόπωρο, αγωνιζόμενοι με την πανδημία COVID-19 που επηρέασε πλήρως τη ζωή μας από τον Μάρτιο.
Με την ανακάληψη του εμβολίου πριν από το τέλος του έτους, ελπίζω ότι θα εισέλθουμε στη νέα χρονιά πιο ελπιδοφόρα και πιο ευτυχισμένα.
Παρ’ όλες τις δυσκολίες, η ζωή συνεχίζεται.
Μάθαμε να ζούμε με την πανδημία.
Επίσης, συνηθίσαμε να δουλεύουμε από το σπίτι, να πραγματοποιούμε συναντήσεις μέσω τηλεδιάσκεψης.
Έχουμε προσαρμοστεί στις ψηφιακές τεχνολογίες, συνηθίζουμε στη νέα μας πραγματικότητα και ετοιμαζόμαστε για το νέο έτος.
Λόγω της αβεβαιότητας σε συνθήκες πανδημίας σε διεθνές επίπεδο, όλες οι συναντήσεις πραγματοποιήθηκαν διαδικτυακά.
Με την ευκαιρία της Προεδρίας της Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης της χώρας μας, η συνεδρίαση της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης (PACE), η οποία είχε προγραμματιστεί να πραγματοποιηθεί στην Κομοτηνή στις 9-10 Νοεμβρίου του 2020, έπρεπε να μεταφερθεί σε διαδικτυακή πλατφόρμα.
Δυστυχώς, η επιτροπή που αποτελείται από εθνικούς βουλευτές στο Συμβούλιο της Ευρώπης, η οποία συγκροτήθηκε από 47 χώρες μέλη, δεν μπόρεσε να επισκεφθεί την περιοχή μας.
Ωστόσο, προσαρμoζμένοι στις μεταβαλλόμενες συνθήκες, στείλαμε επιστολές σε όλα τα μέλη της αρμόδιας επιτροπής, σε άλλες επιτροπές για την εφαρμογή των αποφάσεων του ΕΔΑΔ και των δικαιωμάτων των μειονοτήτων, στη χώρα μας την Ελλάδα ως νέο Πρόεδρο της Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης, στο Εκτελεστικό Γραφείο των αποφάσεων του ΕΔΑΔ και τέλος στον Επίτροπο του Συμβουλίου της Ευρώπης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Εφιστήσαμε την προσοχή στη μη συμμόρφωση σχετικά με τις υποθέσεις ομάδα Bekir Usta και μοιραστήκαμε τα βίντεο που ετοιμάσαμε στα ελληνικά και τα αγγλικά σχετικά με αυτό το θέμα με όλα τα προαναφερθέντα άτομα και οργανισμούς.
Στην επιστολή μας, αναφέραμε ότι η χώρα μας η Ελλάδα, που είχε αναλάβει και τη Προεδρία, είναι μία από τις χώρες με το χειρότερο ιστορικό στην εφαρμογή των αποφάσεων της ΕΣΔΑ, και παράλληλα ότι ως τουρκική κοινότητα της Δυτικής Θράκης, περιμένουμε να εφαρμοστούν οι αποφάσεις εδώ και 12 χρόνια.
Ενώ όλες οι προσπάθειές μας συνεχίστηκαν σε διεθνές επίπεδο, όταν οι βουλευτές της πατρίδας μας δήλωσαν ότι η χώρα μας η Ελλάδα δεν σέβεται τα δικαιώματα της τουρκικής κοινότητας της Δυτικής Θράκης, ο Ευριπίδης Στυλιανίδης, ένας από τους βουλευτές της περιοχής μας, απέρριψε την ύπαρξή μας λέγοντας "Δεν υπάρχει Τουρκική μειονότητα στη Δυτική Θράκη".
Γιατί αυτό το πείσμα?
Κάποιος να βγει και να μας εξηγήσει με ειλικρίνεια!
Τόσο εντός όσο και εκτός, οι κυβερνήτες της χώρας μας τρελαίνονται όταν ακούνε τη λέξη “Τούρκος”.
Οι γνωστές θέσεις εμφανίζονται αμέσως.
“Σύμφωνα με τη Λωζάνη, δεν υπάρχει εθνική αλλά θρησκευτική μειονότητα στην Ελλάδα, η οποία είναι μουσουλμανική μειονότητα. Δεν υπάρχει Τούρκος!” λένε!
Ας ανανεώσουμε τη μνήμη μας μαζί.
Πριν από το Κυπριακό, γιατί αποκαλούμασταν Τούρκοι?
Είχαμε τουρκικές και ελληνικές πινακίδες στα σχολεία μας.
Είχαμε συλλόγους/ενώσεις με τη λέξη Τουρκικό στα ονόματά τους, οι ήταν επίσημα καταχωρημένοι. Αυτοί οι σύλλογοι είχαν μέλη ακόμη και Έλληνες.
Ένα πρωί ξαφνικά γίναμε Μουσουλμάνοι, όχι Τούρκοι!
Η Τουρκική Ένωση Νεολαίας Κομοτηνής, η Τουρκική Ένωση Δασκάλων Δυτικής Θράκης, η Τουρκική Ένωση Ξάνθης έκλεισαν!
Σταμάτησε η Τουρκικότητα κλείνοντας τον σύλλογο?
Φυσικά όχι!
Η επισημότητα των ενώσεών μας καταργείται, αλλά αυτές οι ενώσεις συνεχίζουν τις δραστηριότητές τους κανονικά.
Η κοινωνία μας φροντίζει τους συλλόγους μας, πολλοί άνθρωποι παρακολουθούν τα μαθήματα των ενώσεών μας και συνεχίζουν να διατηρούν ζωντανή την τουρκική παρουσία, τη γλώσσα και τον πολιτισμό.
Θέλω να πω ότι, οι Τούρκοι δεν εξαφανίζονται κλείνοντας τα μάτια στην πραγματικότητα και λέγοντας «Δεν υπάρχει Τούρκος».
Μπορεί το κράτος να κυβερνάται με τέτοια παιδική αντίληψη?
Επιπλέον, οι ίδιοι άνθρωποι που αρνούνται την ύπαρξή μας λένε σε διεθνείς συναντήσεις, πώς έχουν οικοδομήσει μια δημοκρατική κοινωνία στην περιοχή μας και πώς οι Μουσουλμάνοι και οι Χριστιανοί ζουν εδώ ειρηνικά και ήρεμα προκειμένου να κερδίσουν τα εύσημα.
Από την άλλη, ισχυρίζονται ότι τα προβλήματα στην περιοχή δεν προέρχονται από τα δικά τους, αλλά από τον τουρκικό εθνικισμό των Τούρκων που αγωνίζονται για την αναγνώριση της ταυτότητάς τους και των δικαιωμάτων τους.
Τι περιμένετε λοιπόν να κάνουμε?
Το Ισλάμ είναι θρησκευτική ταυτότητα, δεν θα λεγόμαστε “Τούρκοι”, αλλά «Μουσουλμάνοι» και θα συνεχίσουμε να μιλάμε Τούρκικα με το όνομα «Μουσουλμάνοι» όπως υποστηρίζουν;
Είμαστε Τούρκοι, μιλάμε Τουρκικά!
Δύο και δύο κάνει τέσσερα!
Νομίζω ότι δεν είναι τόσο δύσκολο να γίνει κατανοητό!
Συγγνώμη κιόλας, αλλά αυτό είναι κοροϊδία!
Εάν αυτή η γυμνή αλήθεια είναι τόσο δύσκολο να κατανοηθεί, ας προσπαθήσουμε με ενσυναίσθηση να βοηθήσουμε αυτούς που έχουν δυσκολία να κατανοήσουν.
Ό, τι σκέφτεστε και αισθάνεστε για την ελληνική κοινότητα που ζει στην Αλβανία ή την ελληνική μειονότητα που ζει στην Κωνσταντινούπολη, θα πρέπει το ίδιο να σκεφτείτε και να θέλετε και για εμάς!
Ακριβώς όπως θέλουν να μην φύγουν από τη χώρα στην οποία ζουν, αλλά να διατηρήσουν ζωντανή την ταυτότητα, τη θρησκεία και τον πολιτισμό τους με τα δικαιώματά τους, συνεχίζοντας να ζουν εκεί, έτσι κι εμείς θέλουμε ακριβώς το ίδιο!
Κανείς μην προσπαθεί να μας κατηγορήσει ως Τούρκους πράκτορες!
Δεν συμβαίνει τίποτα!
Υπάρχει μια απλή αλήθεια.
Πάντα ήμασταν μαζί με τους Έλληνες γείτονές μας σε αυτήν τη χώρα, σε αυτά τα εδάφη, είμαστε και σήμερα, θα συνεχίσουμε να υπάρχουμε και αύριο.
Μην εξαπατάνε τον εαυτό τους και τους ανθρώπους της χώρας μου, με εξωπραγματικές θεωρίες και σενάρια τρόμου!
Δεν έχουν τίποτα να χάσουν αναγνωρίζοντας μας ως έχουμε και επιστρέφοντας τα δικαιώματά μας, ίσα ίσα, έχουν πολλά να κερδίσουν.
Η Δημοκρατία δεν είναι στα λόγια, αλλά στην πράξη.
Τα υπόλοιπα, όπως συμβαίνει και τώρα, είναι παράδοξοι, ειρωνικοί αστείοι ισχυρισμοί.
Ας μην ντροπιάζουν άλλο τους φιλοσόφους της Αρχαίας Ελληνικής περιόδου και να σταματήσουν να επιχρίουν τον ήλιο με λάσπη!
Πριν από το τέλος του 2020, που είναι μια έντονη χρονιά από κάθε άποψη, μην σας παραξενέψει αν οι κυβέρνηση της χώρας μας πει «Υπάρχει “Τουρκική μειονότητα” στην Ελλάδα, και φυσικά οι συλλογοί τους θα περιέχουν τη λέξη “Τουρκικός” στα ονοματά τους»?
Ακούγεται ουτοπικό?
Ό, τι κι αν συμβεί, εμείς είμαστε εδώ!
Εάν δεν σταματήσουμε να αντιστεκόμαστε, αργά ή γρήγορα θα πρέπει τελικά να αποδεχτούν αυτό το γεγονός!
Εύχομαι σε όλους ένα νέο έτος με υγεία, ευτυχία και επιτυχίες!
Να είστε πάντα καλά.
Χαλίτ Χαμπίπ Ογλού
Πρόεδρος ABTTF
